3/6/55 อยู่บ้าน
การอยู่บ้านเป็นอะไรที่มีความสุขที่สุด ทิ้งความวุ่นวายทั้งหลายไว้ข้างหลัง แล้วกลับมาพักผ่อนในที่ที่รู้สึกดีมันให้ความรู้สึกโอเคเลย^^
1/6/55 เริ่มใหม่
เพิ่งกลับมาจากเที่ยวเชียงใหม่ OMG! เป็นเมืองที่ชิลและน่าอยู่มากๆ ทริปนี้ประทับใจหลายอย่างเลย Good! และวันนี้เป็นวันที่ต้องกลับมาทำงานอีกครั้งหลังจากหยุดไปนาน เห่อ.. และก็ยังเป็นวันที่ต้องไปรับรถใหม่อีก โอ้ววว หลายสิ่งอย่างจังเลยครับ!!!
27/5/12 กทม.
มาถึงที่นี่ในความรู้สึกใหม่ รู้สึกไม่ชอบแล้ว ไม่อยากอยู่แล้ว เป็นที่ ที่ไม่น่าอยู่มากๆ น่าเบื่อเรื่องบรรยากาศ ด้วยความแออัด เห่อ.. เบื่อ!
26/5/2012 คืนสุดท้าย.
เป็นคืนสุดท้ายของการนอนที่บ้านมา1เดือนเต็ม เพราะเหตุไม่คาดคิด พรุ่งนี้ต้องเดินทางไปทำภาระกิจต่างๆที่ค้างไว้ แล้วก็ไปเที่ยวเป็นครั้งสุดท้ายของทริปนี้ที่เชียงใหม่ “ว้าวววว”
19/5/2012
วันสุกร์ที่ 13/4/2012 เป็นวันซวย เพราะเกิดอุบัติเหตุที่รุนแรงที่สุดกับผม คือรถคว่ำ ทำให้เราสลบไป1วัน ฟื้นขึ้นมาจำอะไรไม่ได้เลย เบลอ งง มาก จมูกหัก ตาบวม ฟันหัก เสียสัมผัสไป2อย่างคือ ไม่ได้รสกับกลิ่น ต้องนอนรักษาตัวอยู่โรงพยาบาล 1อาทิตย์ แล้วถึงกลับบ้านได้ จากนั้นก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย ต้องมาเริ่มใหม่ที่บ้านแล้วอาการก็ดีขึ้นเรื่อยๆ…^^
3/5/12 tired.
เหนื่อยนะตอนนี้) + ตอนนี้ร่างกายกลับมาเป็นปกติ 80กว่าเป็นเซนแล้ว สมองเกือบปกติ ตายังไม่ค่อยปกติ ร่างกายเริ่มโอเคแล้ว อยากหายเร็วๆ เพราะมีสิ่งทางการปกติที่ยังรอเราอยู่และเรายังอยากไปทำมันอยู่ “รอแปบนะ ^^
30สงกราน55
วันนี้ได้เข้าใจหลายอย่างและพบความจริง1อย่างว่าเรา เจ็บจริงแต่เจ็บที่ไม่มาก ชีวิตโอเคอยู่ที่บ้าน กำลังรอการหายดีและไปดูสิ่งต่างๆของชีวิตที่ผ่านมาว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง อยากรู้มากๆ! ว่าเราเป็นอะไร เกิดมาเพื่ออะไร แล้วตอนนี้เป็น? งงๆอยู่ แต่ก็เริ่มเข้าใจบ้างแล้ว
28/4/55 ผจญ
ร่างกายเราเป็นแบบนี้จริงเหรอทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้ ไม่เคยคิดว่าจะต้องเป็น ตอนนี้ได้แต่ทำควาทเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นแล้วต้องทำอย่างไรต่อไป ขอให้สิ่งที่เกิดขึ้นนี้หายโดยเร็วเทอญ.
